امور ایثارگران دانشگاه علوم پزشکی ایلام به بهانه هفته دفاع مقدس ولی چناری ذوالفقار مهردادی
وصیت شهدا
جنگ دفاع مقدس

 

میخواستم بزرگ بشم...
درس بخونم مهندس بشم...
خاکمو آباد کنم ...
زن بگیرم...
مادر و پدرمو ببرم کربلا...
...
دخترمو بزرگ کنم ببرمش پارک ,تو راه مدرسه باهم حرف بزنیم
خیلی کارا دوست داشتم انجام بدم
خب نشد...باید میرفتم از مادرم, پدرم ,خاکم , ناموسم ,دخترم , دفاع کنم
رفتم که ...
دروغ نباشه
احترام کم نشه
همدیگرو درک کنیم
ریا از بین بره
دیگه توهین نباشه
محتاج کسی نباشیم
الان اوضاع چطوره؟....

چفيه و اهميت آن در جبهه
«چفيه» كه به آن «چپي» هم مي گفتند، دستمالي است نخي به طول و عرض تقريبي يك متر كه قدرت جذب رطوبت آن زياد است. چفيه در جبهه کاربردهای زیادی داشت، براي عموم هم حوله حمام بود، هم سفره نان. در كارهاي سنگين آن را مثل شال به كمر مي بستند و موقع گرد و غبار - خصوصاً در مناطق رملي - و وزيدن بادهاي تند به سر و صورت مي پيچيدند. همچون بغچه و ساك دستي، وسايلشان را در آن مي گذاشتند و به حمام و خريد مي رفتند. وقتي از آسمان آتش مي باريد و هوا فوق العاده گرم بود، آن را خيس مي كردند و جلو صورت در خلاف جهت باد مي گرفتند كه با وزيدن نسيمي شبيه كولر مي شد و هوا را مطبوع و دلپذير مي كرد؛ منتها به خاطر شدت گرما، خيلي زود خشك مي شد. وقتي آن را خيس مي كردند و باد مي دادند و به صورت فرد گرمازده مي انداختند، او در هواي پنجاه درجه شلمچه از مرگ حتمي نجات مي يافت. چفيه در اوقات فراغت كنار رودخانه ها، سدها، هورها و كانال ها تور ماهي گيري بود. شب چهارشنبه سوري براي بعضي دستمالي بود كه با آن به «قاشق زني» مي رفتند و آن را به چادر فرماندهان و تداركات مي انداختند و تا سنگين نمي شد آن را بيرون نمي كشيدند. هر وقت رزمندگان از عمليات برمي گشتند و تداركات گردان مي خواست به آنها شربت بدهد، نو و تميز آن صافي شربت بود. در عمليات، براي بستن زخم مجروحان بهترين و در دسترس ترين باند و شريان بند بود و موقع پاتك هاي شيميايي در نبود ماسك ضد گاز، بهترين وسيله، چفيه خيس بود. در جابه جايي مهمات سبك، فشنگ و نارنجك و خمپاره 60 خصوصاً از نوع غنيمتي آن مثل بغچه بود. چفيه را هنگام نماز مثل شال به كمر مي بستند يا دور گردن مي انداختند و بعضي هم آن را مانند عمامه به سر مي پيچيدند و یا مثل عبا روی دوش می انداختند. يا مثل سجاده پهنش مي كردند و روي آن به نماز مي ايستادند. چفيه سربند پيك هاي موتورسوار گردان بود؛ مخصوصاً در هواي سرد و براي جلوگيري از سينوزيت. چفيه وسيله خوبي بود براي گريستن در عزا و مصيبت اهل البيت عصمت و طهارت(ع). چفيه مشخص ترين وسيله در لباس بسيجي بود و يادگار سال هاي رزم و مقاومت، و تنها چيزي كه رزمنده مي توانست موقع به شهادت رسيدن به هم رزمش ببخشد كه نشاني از همه بي نشاني ها بود. چفيه بهترين وسيله اي بود و هست كه وقتي در حجله شهيد و تابلوي مزار او قرار مي گيرد، به تنهايي رنگ و بوي همه آن شجاعت ها و غربت ها و مظلوميت ها، ناله ها و ندبه ها و استغاثه ها و شهادت ها و پايمردي ها را با خود دارد. چفيه وسيله اي همه كاره بود. علاوه بر آنچه پيش تر ذكر شد، در دسترس ترين كفن براي پيكر قطعه قطعه شده شهدايي بود كه هم رزمانشان مي توانستند با خود به عقب ببرند. وسيله اي براي پوشاندن چهره «پا لگدكن» (نماز شب خوان)ها، دور كننده حشرات سمج و موذي، دستمال مرطوب براي پيشاني برادران تب دار، عرق گير چهره هاي سوخته گرمازده در پشت تويوتا و موقع راه پيمايي هاي طولاني، هديه اي كه روز عيد غدير به بچه سيدها مي دادند، دستگيره اي براي برداشتن ظرف غذاي داغ، لنگ و حوله حمام و بالاخره جايگزيني براي دستمال ابريشمي كه در گذشته بعضي با پرتاب آن به جلو و ايجاد صدا مزاح مي كردند.

تاریخ انتشار: شنبه 28 شهریور 1394
به بهانه هفته دفاع مقدس

  به بهانه هفته دفاع مقدس

امتیاز: Article Rating
به بهانه هفته دفاع مقدس
درست در زمانی که مردم انقلابی ایران تازه از بند رژیم پهلوی نجات پبدا کرده بودند و با بیرون راندن استکبار امریکایی و کوتاه کردن دست ایادی آنها از کشور و چپاول سرمایه های عظیم مملکت، در حال سر و سامان دادن به وضعیت داخلی کشور بوده و می خواستند با آباد کردن میهن خود، خون های ریخته شده جوانان عزیز این مرز و بوم را پاس دارند و در جهت پیشرفت و آبادانی کشور در حال برداشتن قدم های بلندی بودند، رژیم بعث عراق با مشاهده سقوط رژیم پهلوی و تضعیف موقعیت آمریکا در ایران، فرصت را برای یک حمله نظامی مناسب دید و دست به تحرکاتی در مرزهای مشترک زد؛ او با این بهانه که خوزستان جزئی از خاک عراق است اقدامات همه جانبه ای را به منظور اشغال کشور مان آغاز کرد و جنگی را بر دو ملت ایران و عراق تحمیل نمود که بعد از سال ها آثار مخرب آن همچنان نمایان است.
دولت عراق‌ در ۲۶ شهریور ۱۳۵۹ با تسلیم‌ یادداشتی‌ رسمی‌ به‌ سفارت‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ در بغداد، اعلام‌ کرد که‌ اعلامیه‌ الجزایر و عهدنامه‌های‌ مربوط‌ به‌ مرز مشترک‌ و حسن‌ همجواری‌ و ۳ پروتکل‌ و پیوست‌های‌ آن‌ و دیگر موافقت‌نامه‌ها و یادداشت‌های‌ انضمامی‌ به‌ این‌ عهدنامه‌ را یک جا و یک‌ جانبه‌ فسخ‌ کرده‌ است‌. پس از این اقدام، صدام در مقابل دوربین های تلویزیون عراق، قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر که در آن عراق حاکمیت ایران بر خوزستان را به رسمیت شناخته بود پاره کرد و در ۳۱ شهریور همان سال هواپیماهای عراقی شهرهای خرمشهر و آبادان را به گلوله بستند و بدین ترتیب جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق با به کارگیری توان نظامی و با عبور از مرزهای بین المللی و تجاوز به خاک سرزمین ایران آغاز شد و در فاصله کوتاهی بخشهایی از سرزمین کشورمان را به اشغال خود در آورد؛
اين جنگ در حالي شروع شد كه مردم ايران دوره ی انتقال پس از انقلاب را مي‌گذراندند و طبعاً به بازسازي كشور و آرامش و سازندگي مي‌انديشيدند. نيروهاي مسلح نيز به دلایل مختلف از آمادگي چنداني براي رويارويي در يك نبرد بزرگ برخوردار نبودند. همین دلایل سبب شد تا نظاميان عراق در ماههاي اولیه شروع حمله، موفق شدند چند شهر مرزي را در غرب و جنوب کشور تصرف كنند.
گرچه صدام در پيش از صدور فرمان حمله به ايران، موضوع اختلافات مرزي را دليل وقوع جنگ عنوان كرد، اما خود وی نيز مي‌دانست اين جنگ اجراي نقشه برنامه‌ريزي شده و هدفداری است که توسط اربابان او دیکته شده و رئیس جمهور عراق تنها داوطلب اجراي اين نقشه شده و تنها عروسکی است در دست قدرتهای جهانی و علی الخصوص امریکا؛
بر کسی پوشیده نبوده و نیست كه انقلاب اسلامي، تنها باعث از بين رفتن جزيره ثبات مورد نظر غرب در منطقه نشده بود، بلكه تمامي الگوهای رفتاری غرب در خاورميانه و خليج فارس را بر هم زده و به چالش کشیده بود و این موضوع آن قدر برای آنان اهمیت داشت که حتی در آن زمان با وجود جنگ سرد بین دو ابرقدرت شرق و غرب یعنی اتحاد جماهیر شوروی و امریکا علیه انقلاب نو پای کشورمان هم پیمان شدند و به یاری عراق برخواستند و با در اختیار قرار دادن امکانات لازم یک جنگ تمام عیار و مسلح کردن عراق، او را به ادامه جنگ تشویق می کردند .
با تمام فراز و نشیب های موجود سرانجام قطعنامه ۵۹۸، که هشتمین قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل از ابتدای تجاوز علنی رژیم بعثی عراق به سرزمین ایران به شمار می رفت در تاریخ ۲۷ تیر 1366 به تصویب رسید. و با پذیرش آن توسط جمهوری اسلامی ایران در 27 تیر 1367عملاً جنگ در 29 مرداد 1367 پایان یافت.
بدین ترتیب هشت سال جنگ تحمیلی عراق ، با قبول آتش بس از سوی مقامات رسمی کشورمان به اتمام رسید، ولی با این حال، با گذشت سال ها، هنوز یاد و خاطرات رشادت ها و فداکاری های زنان و مردان شهید پرور این مرز و بوم در خاطره ها باقی مانده و خواهد ماند. به همین منظور برای گرامی داشت یاد و خاطره هشت سال دفاع مقدس، هفته آغازین جنگ تحمیلی عراق علیه ایران یعنی ۳۱ شهریور تا ۷ مهرماه را در تقویم جمهوری اسلامی ایران، هفته دفاع مقدس نامگذاری شده است.
دوران هشت ساله دفاع مقدس به فرموده مقام معظم رهبری « اوج افتخارات ملت ایران است » پس بر ماست برای حفظ و انتقال ارزشهای دفاع مقدس و زنده نگه داشتن فرهنگ غنی ایثار و شهادت به نسلهای آینده با جدیت تمام در برنامه های مختلف آن را مد نظر داشته باشیم تا هم خون های ریخته شده شهدای عزیز و جانفشانی های جانبازان، آزادگان و رزمندگان عزیز فراموش نشود و هم این فرهنگ اصیل که از صدر اسلام شروع و به دست ما رسیده به درستی به نسل های بعد منتقل شود.
این دوره از عمر نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از جایگاه ویژه ای برخوردار است، دفاعی مقدس و مشروع از امت سلحشور ایران در حفظ و اعتلای میهن خود و حراست از مرزهای عزت و شرف کشور به مثابه یکی از حساس ترین و بارزترین برهه های حیات راستین این ملت که همچون نگینی تابناک، تا همیشه زمان، بر تارک تاریخ حماسه و ایثار و پایداری آزادگان جهان خواهد درخشید. دفاع امت اسلامی ایران در برابر تجاوز همه جانبه دشمنان اسلام، در تاریخ افتخار آفرینی مبارزات حق طلبانه، یک ملت بزرگ، فروزان خواهد بود. این پایداری که برخاسته از آموزه های دینی و اسلامی بود، در سایه هدایت های رهبرکبیرانقلاب اسلامی،‌ حضرت امام خمینی (ره) شکل گرفت و باعث احیای یک مکتب سازنده و نهضت بیداری اسلامی درجهان شد؛دفاع مقدس ما در زمینه های مختلف چه سیاسی و ‌نظامی، و چه اجتماعی و فرهنگی و ... توانست معادلات جهانی معمول را بر هم بزند و تحلیل های آبکی سیاستمداران را نقش بر آب سازد؛ این حادثه عظیم، بی شک در یاد ملت ایران خواهد ماند و غرور و سرافرازی و حماسه آفرینی را در نسل های بعد بر جای خواهد گذاشت و نقطه عطفی در تاریخ ایستادگی ملت ایران خواهد بود چرا که هر وقت در گذشته کشورمان مورد تجاوز دیگران قرار گرفته بخشی از آن جدا شده و هیچ وقت برنگشته است، اما این اولین جنگی است که ملت ما با افتخار از مرزهای خود دفاع جانانه کردند و نگذاشتند یک وجب از خاک آن به دست بیگانگان به تاراج برود، و این محقق نشد الی با ریخته شدن خون پاک شهدای عزیز و جانفشانی جانبازان و استقامت آزادگانی که سال ها عمر گرانسنگ خود را در اردوگاه های رژیم بعث عراق بسر بردند و نیز فداکاری رزمندگانی که گر چه سالم از جبهه برگشتند اما در اخلاص و فداکاری انها هیچ شک و شبهه ای وجود ندارد.
از خداوند منان می خواهیم که شهدای ما را با شهدای صدر اسلام محشور فرماید و ما را همواره قدردان خون پاک آنان قرار دهد.

نویسنده: ولی چناری
تصاویر
  • به بهانه هفته دفاع مقدس
ثبت امتیاز
جستجو